Elke zomer gingen we erheen: heit & mem, mijn twee oudere broers en twee oudere zussen. Ik vond het magisch. Skylge werd mijn walhalla. De Brandaris, de duinen, het strand, de geuren en kleuren. Als ik er weer eens ben brengt het eiland me terug naar mijn jeugd en mijn gezin van herkomst. Ik ontdek steeds weer dat je biografie een essentiële en invloedrijke bron is om bij stil te staan.
Het werkende leven
Op mijn 23ste begon ik, na mijn studie Sociale Geografie aan de Rijksuniversiteit in Groningen, vol energie aan het werk zonder scherp beeld van wat ik wilde. Dat groeide gaandeweg. In de advieswereld en in mijn later werk bij een tweetal opleidingsinstituten viel het op zijn plek: mijn interesse in mensen, organisaties en samenwerking. Mensen, teams en groepen helpen ontdekken waartoe ze in staat zijn!
Wat me blijft boeien
Niet het kloppende verhaal. Het loopt toch altijd anders. Het ‘echie’ is de rommelige realiteit: je maakt plannen en het leven haakt er dwars doorheen. “Life is what happens to you while you’re busy making other plans,” zei John Lennon. Al met al zijn we meer op zoek dan dat we iets vinden. We weten zoveel niet! Wat kan dan helpen? Ik geloof in een onderzoekende houding, luisteren, waarnemen, met scherpte kijken.
Ondernemen ontdekte ik later
Het ondernemerschap zit verscholen in mijn familiegenen. Ik stelde het lang uit, maar dacht er dikwijls aan. Toen ik de stap zette, ging het zeker niet vanzelf. Met vallen en opstaan — en vooral dankzij mijn familie, vrienden en naaste collega's — leerde ik dat ik het niet alleen hoef te dragen. In mijn ondernemerschap heb ik mezelf op een diepere laag leren kennen en leer ik van mijn klanten en relaties.
En nu?
Als vijftigplusser (de tijd vliegt echt!) wil ik me blijven verwonderen. Me laten raken zoals dat jongetje op het strand van Schylge. Aanwezig en beschikbaar zijn, mezelf tonen en laten horen. Niet om te etaleren maar omdat ik geloof dat verbinding ontstaat waar mensen tevoorschijn komen met wat hen bezighoudt. Hopelijk nodig ik daarmee anderen uit om hetzelfde te doen.
Tot slot
Ik probeer zorgvuldig om te gaan met de wereld om me heen. Iedere dag is een geschenk. Dat besef heb ik niet altijd. Ik kan mezelf in de weg zitten doordat ik in mijn hoofd zit, mezelf vragen blijf stellen. Tegelijkertijd geniet ik graag van het leven, wil ik het voelen en in het onbekende stappen. Tegenslagen? Die zijn er genoeg. Gelukkig is er ook genoeg pret te beleven! Een beetje zelfrelativering helpt daarbij ;-)
